Wat is het verschil tussen ademhalingsbeschermingsmiddelen en persoonlijke beschermingsmiddelen?

Ademhalingsbeschermingsmiddelen (RPE) is een specifieke subcategorie van persoonlijke beschermingsmiddelen (PBM) dat de luchtwegen beschermt tegen het inademen van verontreinigde lucht, terwijl PBM de bredere overkoepelende term is voor alle apparatuur die wordt gedragen om een werknemer te beschermen tegen een reeks gevaren, waaronder de ogen, huid, gehoor en hoofd. Kortom: alle adembeschermingsmiddelen zijn PBM’s, maar niet alle PBM’s zijn ademhalingsbeschermingsmiddelen. Handschoenen, veiligheidsbrillen, veiligheidshelmen en gehoorbescherming zijn allemaal geclassificeerd als persoonlijke beschermingsmiddelen, maar geen ervan pakt gevaren in de lucht aan zoals een ademhalingstoestel of luchttoevoerapparaat dat doet. Volgens de Amerikaanse Occupational Safety and Health Administration is RPE specifiek vereist wanneer technische en administratieve controles de blootstelling aan verontreinigende stoffen in de lucht niet tot een veilig niveau kunnen terugbrengen, waardoor dit de laatste verdedigingslinie in de hiërarchie van controles is.

Hoe persoonlijke beschermingsmiddelen worden gecategoriseerd

Persoonlijke beschermingsmiddelen worden over het algemeen gegroepeerd op basis van het lichaamsdeel of gevaar waartegen ze beschermen. Als u deze classificatie begrijpt, kunt u gemakkelijker zien waar ademhalingsbescherming past binnen het grotere veiligheidskader.

Waarom ademhalingsbescherming anders wordt behandeld

Ademhalingsgevaren zijn uniek omdat de gevolgen van blootstelling vaak onzichtbaar zijn en zich onmiddellijk kunnen voordoen of zich in de loop van de jaren stilletjes kunnen ontwikkelen. Een snee door ontbrekende handbescherming is meteen zichtbaar, maar het inademen van asbestvezels, silicastof of giftig gas kan geen symptomen vertonen totdat er al permanente longschade of systemische vergiftiging is opgetreden. Dit is de reden waarom toezichthoudende instanties een strikter, meer technisch nalevingsproces toepassen Ademhalingsbeschermingsmiddelen vergeleken met andere PBM-categorieën.

Fit-testvereisten

In tegenstelling tot handschoenen of een veiligheidsbril moeten nauwsluitende ademhalingstoestellen vóór gebruik een pasvormtest doorstaan. OSHA's Respiratory Protection Standard, 29 CFR 1910.134, vereist jaarlijkse fittesten voor elke werknemer die een nauwsluitend ademhalingsapparaat gebruikt, samen met een medische evaluatie om te bevestigen dat de persoon het dragen ervan fysiek kan verdragen.

Selectie op basis van blootstellingslimieten

De keuze van een ademhalingstoestel hangt af van de berekening van de toegewezen beschermingsfactor die nodig is voor een bepaalde concentratie van verontreinigende stoffen in verhouding tot de toegestane blootstellingslimiet. Een luchtzuiverend ademhalingstoestel met halfgelaatsmasker heeft doorgaans een toegekende beschermingsfactor van 10 , terwijl een volledig aangedreven luchtzuiverend ademhalingstoestel een toegewezen beschermingsfactor van kan bereiken 1.000 , volgens OSHA-richtlijnen.

Veel voorkomende soorten ademhalingsbeschermingsmiddelen

RPE wordt over het algemeen onderverdeeld in twee functionele categorieën, en het kiezen van de verkeerde vanwege het gevaar is een van de meest voorkomende tekortkomingen in de naleving van de voorschriften die worden genoemd bij veiligheidsaudits op de werkplek.

• Luchtzuiverende ademhalingstoestellen: filteren verontreinigende stoffen uit de omgevingslucht met behulp van patronen of filters, geschikt als het zuurstofniveau normaal is
• Atmosfeerleverende ademhalingstoestellen: leveren schone lucht uit een onafhankelijke bron, vereist in zuurstofarme of onmiddellijk gevaarlijke omgevingen voor het leven of de gezondheid
• Aangedreven luchtzuiverende ademhalingstoestellen: gebruik een ventilator op batterijen om gefilterde lucht in een kap of masker te duwen, waardoor de ademweerstand tijdens lange diensten wordt verminderd
• Wegwerpfiltergelaatsstukken: maskers voor eenmalig gebruik, zoals N95- of FFP2-geclassificeerde eenheden voor gevaren die alleen uit deeltjes bestaan

Regelgevingskaders die specifiek van toepassing zijn op RPE

Omdat inhalatiegevaren hogere gezondheidsrisico's op de lange termijn met zich meebrengen, zijn RPE onderworpen aan certificeringsnormen die de meeste andere PBM-categorieën niet op dezelfde manier vereisen. In de Verenigde Staten moeten ademhalingstoestellen worden gecertificeerd door het National Institute for Occupational Safety and Health, terwijl in de Europese Unie ademhalingstoestellen vallen onder EN 149 voor het filteren van gelaatsstukken of EN 136 voor volgelaatsmaskers. Algemene PBM's zoals handschoenen of brillen hoeven doorgaans slechts aan één toepasselijke ANSI- of EN-norm te voldoen zonder de toegevoegde laag van een overheidsgezondheidsinstantie die de filtermedia zelf certificeert.

1. Controleer of het model ademhalingsapparaat NIOSH- of gelijkwaardige certificering heeft voor de specifieke gevarenklasse.
2. Voer een medische evaluatie uit voordat u een werknemer opdracht geeft om nauwsluitende RPE te dragen.
3. Voer een kwantitatieve of kwalitatieve fittest uit en herhaal deze jaarlijks.
4. Train werknemers in het aan- en uittrekken en inspecteren van de apparatuur vóór elk gebruik.

Waar algemene PBM’s en RPE’s elkaar in de praktijk overlappen

Op veel werklocaties dragen werknemers meerdere categorieën PBM's tegelijk, en het is belangrijk om deze op de juiste manier te coördineren. Een nauwsluitend gasmasker kan de afdichting van een veiligheidsbril verstoren, en de rand van een helm kan tegen de banden van een volgelaatsmasker drukken. Werkgevers in sectoren zoals de mijnbouw, gieterijen en chemische verwerking standaardiseren vaak op het ecosysteem van PBM's van één leverancier om ervoor te zorgen dat de componenten compatibel zijn. STG Safety biedt een lijn van Ademhalingsbeschermingsmiddelen ontworpen om te integreren met standaard hoofd- en oogbescherming, waardoor de afdichtings- en drukpuntconflicten worden verminderd die vaak voorkomen bij het mixen van niet-gerelateerde productlijnen.

Verschillen in kosten en onderhoud

Algemene PBM's, zoals handschoenen of een veiligheidsbril, zijn meestal goedkoop en worden volgens een eenvoudig slijtageschema vervangen. RPE brengt hogere doorlopende kosten met zich mee omdat filters en cartridges een beperkte levensduur hebben die verband houdt met de concentratie van verontreinigende stoffen en de gebruikstijd, en niet alleen met kalenderdagen. Organische damppatronen worden bijvoorbeeld doorgaans gewaardeerd 8 uur van continu gebruik onder gematigde blootstellingsomstandigheden voordat vervanging nodig is, volgens de indicatoren voor het einde van de levensduur van de fabrikant waarnaar wordt verwezen in de NIOSH-richtlijnen. Aangedreven luchtzuiverende ademhalingstoestellen vereisen ook batterijonderhoud en periodieke luchtstroomtests, wat een laag onderhoud toevoegt die de meeste andere PBM-categorieën niet nodig hebben.

Het kiezen van de juiste apparatuur voor de klus

Beslissen welke bescherming een taak vereist, begint met een gevarenbeoordeling die vaststelt of het risico zich in de lucht, fysiek of beide voordoet. Als er stof, dampen of gassen aanwezig zijn, wordt RPE verplicht, ongeacht welke andere PBM al in gebruik zijn, aangezien geen enkele andere uitrustingscategorie ademhalingsbescherming kan vervangen. Voor taken die alleen fysieke of mechanische risico's met zich meebrengen, kunnen standaard PBM's zoals handschoenen en oogbescherming op zichzelf voldoende zijn. Het beoordelen van een actueel veiligheidsinformatieblad en de resultaten van de blootstellingsmonitoring voordat apparatuur wordt geselecteerd, zorgt ervoor dat de juiste combinatie van PBM's en RPE's wordt afgestemd op het werkelijke gevaar en niet wordt aangenomen door gewoonte.